ជាធម្មតា តំបន់ទ្វារមាសនឹងហើមខ្លាំងបំផុតក្នុងរយៈពេល ៣-៥ ថ្ងៃដំបូង។ បន្ទាប់មក ការហើមនឹងថយចុះបន្តិចម្តងៗ ហើយបាត់ទៅវិញទាំងស្រុងក្រោយរយៈពេលប្រហែល ២-៣ សប្តាហ៍។ អារម្មណ៍ឈឺចាប់ ឬតឹងណែនអាចបន្តរយៈពេល ៥-៧ ថ្ងៃដំបូង បន្ទាប់មកវានឹងធូរស្រាលគួរឱ្យកត់សម្គាល់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អាស្រ័យលើលក្ខណៈរាងកាយ បុគ្គលមួយចំនួនអាចមានការហើមបន្តិចបន្តួចរហូតដល់សប្តាហ៍ទី ៤។

ការវះកាត់ត្រូវបានដេរដោយស្នាមដេរកែសម្ផស្សដែលអាចរលាយ ដូច្នេះជាធម្មតាមិនបន្សល់ទុកស្លាកស្នាមច្បាស់លាស់ទេ ប្រសិនបើថែទាំបានល្អ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បុគ្គលដែលមានលក្ខណៈរាងកាយងាយកើតស្លាកស្នាមបែកគម ត្រូវរាយការណ៍ទៅវេជ្ជបណ្ឌិតជាមុន ដើម្បីទទួលបានការប្រឹក្សាយោបល់ជាក់លាក់ និងការតាមដានយ៉ាងដិតដល់ក្រោយការវះកាត់។

• អាចប្រើប្រភេទកន្សែងស្តើងៗ គ្មានក្លិនក្នុងរយៈពេលពីរបីថ្ងៃដំបូង ដើម្បីស្រូបយកសារធាតុរាវ ប៉ុន្តែត្រូវផ្លាស់ប្តូរឱ្យបានញឹកញាប់ ៣-៤ ដង/ថ្ងៃ។ ដាច់ខាតហាមប្រើ Tampon ឬ Menstrual Cup ក្នុងដំណាក់កាលជាសះស្បើយ។

• អ្នកគួរតមរួមភេទយ៉ាងហោចណាស់ ៤-៦ សប្តាហ៍ក្រោយការវះកាត់ ឬរហូតដល់វេជ្ជបណ្ឌិតពិនិត្យឡើងវិញ និងបញ្ជាក់ថាមុខរបួសបានជាសះស្បើយពេញលេញ។ ការរួមភេទលឿនពេកអាចបណ្តាលឱ្យមុខរបួសរហែក ហូរឈាម និងបង្កើតស្លាកស្នាមអាក្រក់។

• អារម្មណ៍ក្រហាយបន្តិចបន្តួចនៅពេលបត់ជើងតូចក្នុងរយៈពេលពីរបីថ្ងៃដំបូងគឺជារឿងធម្មតា ដោយសារទឹកនោមប៉ះនឹងមុខរបួសបើកចំហរ។ អ្នកគួរលាងសម្អាតតំបន់ទ្វារមាសថ្នមៗដោយទឹកក្តៅឧណ្ហៗក្រោយពេលបត់ជើងតូច ដើម្បីកាត់បន្ថយការក្រហាយ និងរក្សាអនាម័យ។

ក្នុងរយៈពេល ១-២ សប្តាហ៍ដំបូង អ្នកគួរងូតទឹកដោយឈរក្រោមផ្កាឈូក មិនត្រូវត្រាំខ្លួន មិនត្រូវចាក់ទឹកខ្លាំងៗទៅលើតំបន់ទ្វារមាសទេ។ ក្រោយពេលងូតទឹករួច ជូតឱ្យស្ងួតដោយកន្សែងស្អាត ជូតថ្នមៗ ដើម្បីជៀសវាងការប៉ះទង្គិច។